lunes, 15 de mayo de 2017

Me suelen avisar de vez en cuando que el marido de mi madre biológica en cuya casa crecí con graves maltratos físicos y psicológicos quiere hacerme algo para llevarme a vivir con él y violarme lo que él quiera. Yo no sé si esto es verdad pero es muy desagradable oírlo. Algunos me dicen que mi familia biológica lo tiene todo muy bien planeado para ayudarle así que si esto pasa pido por favor que alguien me lo quite de encima y le ponga una orden de alejamiento para que no se acerque a mi. Se oye decir que me quieren incapacitar legalmente y tiene que ver con todo el dinero que puedan cobrar por mi y ponerme de vientre de alquiler contra mi voluntad. Como todo lo que ha pasado está grabado pero el pais puede tener todo bien guardado para ganar dinero con ello en un futuro lejano, si me hacen todo esto que ellos dicen, cuando salgan las pruebas, aunque yo esté ya muerta porque las pruebas salgan dentro de muchas décadas, me gustaría que alguien denunciara a España porque lo que me han hecho y me quieren hacer no prescribe, repito, no prescribe, es delito de lesa humanidad en plena democracia española occidental de la Unión Europea de los derechos. Hoy, el Corpus Christi, se cumplen 40 años de las primeras elecciones democráticas españolas, asi que entiendo que la iglesia y el Vaticano tuvieron que ver en esas elecciones democráticas. Denunciar a España si me incapacitan porque está todo grabado, sino dejarlo en paz que lo quiero es vivir y seguramente esto se arregle en despachos mirado por jueces y abogados porque esto hay que cerrarlo y no se puede cerrar en falso.




+



jueves, 13 de abril de 2017

miércoles, 12 de abril de 2017

Basílica de Fruela I El rey asturiano Fruela I, mandó construir una basílica consagrada a San Salvador en el terreno donde hoy se encuentra la actual catedral de Oviedo. El momento exacto de la fundación es desconocido si bien gracias a una de las dos inscripciones fundacionales de la catedral de Alfonso II de Asturias el Casto se puede atestiguar la fundación de la iglesia por parte de Fruela I. Aunque estas inscripciones fundacionales fueron destruidas a principios del siglo XVI, el texto fue recogido por el obispo Pelayo en el Liber Testamentorum Ecclesiae Ovetensis o Libro de los testamentos.2 QUICVMQUE CERNIS HOC TEMPLUM DEI HONORE DIGNVUM, NOSCITO HIC ANTE ISTVM FVISSE ALTERVUM, HOC EODEM ORDINE SITVUM, QVOD PRINCEPS CONDIDIT SALVATORI DOMNO SVPPLEX PER OMNIA FROILA, DVODECIM APOSTOLIS DEDICANS BISSENA ALTARIA; POR QVO AD DEVM SIT VESTRA CVNCTORVUM ORATIO PIA, VT VOBIS DET DOMINVS SINE FINE PRAMIA DIG NA. PRAETERITVM HIC ANTE HEDIFICVUM FVIT PARTEM A GENTILIBVUS DI RVTVM SORDIBVSQVE CONTAMINATVM, QVOD DENVO TOVM A FAMVLO DEI ADEFONSO COGNOSCITVR ESSE FVNDATVM ET OMNE IN MELIVS RE NOVATVM. SIT MERCES ILLI PRO TALI, CHRISTE, LABORE ET LAVS HIC IVGIS SIT SINE FINE TIBI Que se puede traducir como: Quien quiera que contemple este templo honrado por el culto de Dios, conoce que anterior a éste hubo aquí otro, dispuesto del mismo modo, siendo fundado por Froila siervo del Señor Salvador, ofreciendo doce altares a los doce apóstoles; en cuyo favor sea piadosa vuestra oración hacia Dios, para que os de el Señor digna recompensa. Este edificio anterior fue parcialmente destruido por los paganos y profanado por los herejes, por lo que fue enteramente fundado de nuevo por el siervo de Dios Alfonso y renovado para su mejora. A él, Cristo, séale dada la gracia por tal labor y a Ti, aquí, alabanza incesante sin fin






Creo que se cual es la pequeña peña. Aunque a saber si me equivoco o no porque San Roque es del año 1300 d.c. Que cosas.

Roque de Montpellier Na Galipedia, a Wikipedia en galego. Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: San Roque.




Roque de Montpellier

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Retablo e tumba de San Roque en Venecia.
Roque de Montpellier, nado segundo a tradición en Montpellier cara a 1348 (antigamente críase que cara a 1295) e finado en Voghera (Italia) o 15 ou 16 de agosto de 1376 ou 1379 (antigamente críase que en Montpellier en 1327), foi un peregrino francés que se dirixiu a Roma.
Percorreu a península Itálica curando infectados pola peste, e faleceu querido coma un santo. A súa devoción estendeuse rapidamente a partir do século XV. Desde Venecia propagouse o culto cara o mundo xermánico e os Países Baixos. En 1477, por mor doutra epidemia de peste, fundouse en Venecia unha confraría baixo a súa advocación (Confraternità o Scuole di San Rocco), dedicada á hospedaxe de enfermos de peste. Esta agrupación fomentou a devoción ao santo construíndo capelas e máis centros de acollida por toda Italia. Unha das igrexas máis coñecidas dedicadas a este santo está en París, preto do museo do Louvre, ordenada edificar por Luís XIV en 1563. Actualmente a súa devoción esténdese por toda Europa e Latinoamérica.
O santoral da Igrexa Católica celebra o seu día o 16 de agosto. Santo protector ante a peste e epidemias, a súa intervención foi solicitada polos habitantes de moitas aldeas que, logo de desaparecer o mal, recoñecían a intervención do Santo, polo que era nomeado Santo patrón da localidade.
Represéntase vestido de peregrino (con bordón e cabaza), cunha ferida na perna e acompañado dun can que o auxiliaba. É patrón dos peregrinos, dos cans, dos contaxiados por epidemias (especialmente a peste e o cólera), dos falsamente acusados, dos inválidos e dos cirurxiáns.

Índice

Tradicións de culto

É o patrón de moitas parroquias galegas.
En Betanzos celébranse a romaría dos Caneiros, e o día 16, nas festas de San Roque de Betanzos, lánzase o globo de papel máis grande do mundo, elaborado artesanalmente pola familia Pita e veciños da vila.
Tamén se celebra, entre outros lugares, no barrio de San Roque de Vigo e en Carballedo (Cerdedo-Cotobade).
En Llanes é Festa de Interese Turístico Nacional, celebrándose unha gran procesión coa imaxe do Santo e un Festival Folclórico co baile do Pericote, así coma o Encontro Rexional de Gaiteiros.

Galería de imaxes

El perro de San Roque no tiene rabo porque Ramón Ramírez se lo ha cortado. El perro de Ramón Ramírez no tiene rabo porque se lo han robado. ¿Quién le ha robado el rabo al perro de San Roque?. ¿Ramón Ramírez ha robado el rabo del perro de San Roque?. Puede pedir Pepe perfectamente, por presumido, pelo prestado, pudiendo presumir por peinado, por ponerse perifollos, propiamente,. Pero, para pedir pelo prestado, pardiez, precisamente, Pepe parésceme predestinado para pagar, pobre pelado, por presumido, pardiez, por pedir pelo prestado. Debajo de aquella pequeña peña, hay otra peña más pequeña que la peña pequeña, que había encima de la peña más pequeña.Debajo de aquella pequeña peña, hay otra peña más pequeña que la peña pequeña, que había encima de la peña más pequeña.


Resultado de imaxes para hadas y luciernagas




El perro de San Roque ... y otros trabalenguas. (1)

     
  
El perro de San Roque no tiene rabo
porque Ramón Ramírez se lo ha cortado.
El perro de Ramón Ramírez no tiene rabo
porque se lo han robado.
¿Quién le ha robado el rabo al perro
de San Roque?.
¿Ramón Ramírez ha robado el rabo
del perro de San Roque?.

Puede pedir Pepe perfectamente,
por presumido, pelo prestado,
pudiendo presumir por peinado,
por ponerse perifollos, propiamente,.
Pero, para pedir pelo prestado,
pardiez, precisamente,
Pepe parésceme predestinado
para pagar, pobre pelado,
por presumido, pardiez,
por pedir pelo prestado.

Debajo de aquella pequeña peña,
hay otra peña más pequeña
que la peña pequeña,
que había encima
de la peña más pequeña.









Cinco ataques con ácido contra mujeres jóvenes en Berlín en dos meses Estos casos tienen en común que se han registrado en el centro de la ciudad, el «modus operandi», la nocturnidad y que las víctimas son chicas de entre 27 y 30 años



http://www.abc.es/internacional/abci-cinco-ataques-acido-contra-mujeres-jovenes-berlin-meses-201703011233_noticia.html


Fotografía de archivo de la Puerta de Brandemburgo de Berlín
Fotografía de archivo de la Puerta de Brandemburgo de Berlín - REUTERS
EFE Berlín - Actualizado: Guardado en: Internacional
La policía de Berlín ha informado este miércoles del quinto caso desde diciembre en el que un hombre, montado en una bicicleta, ha lanzado ácido a la cara de mujeres jóvenes en la capital alemana. El último ataque tuvo lugar anoche, cuando un ciclista lanzó con una pistola de agua un ácido aún no identificado a la cara de una joven de 27 años, que tuvo que ser atendida en un centro hospitalario por heridas en los ojos.
La policía investiga si estos hechos guardan relación con otros similares sucedidos también en la capital alemana entre diciembre y enero. Estos casos tienen en común la zona en la que han registrado —en el centro de la ciudad—, el «modus operandi», con el empleo de una bicicleta y lanzando ácido con una pistola de agua, la nocturnidad y el perfil de las víctimas, mujeres de entre 27 y 30 años.
Los primeros dos casos se produjeron el 7 de diciembre, en cuestión de minutos, en el barrio de Prenzlauer Berg; seguidos, tan sólo un día después, por un nuevo ataque en el distrito de Charlottenburg. En enero se cometió una nueva agresión con este mismo patrón, en la que también la víctima fue una joven, esta vez de 27 años, y se repetía como lugar de los hecho el barrio de Prenzlauer Berg. En al menos uno de los casos, los investigadores han identificado el líquido empleado por el atacante como ácido de batería.